Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

Ανεργία?...Ή μήπως Απραξία ?

Αρθρα και έρευνες πραγματεύονται καθημερινά την άνευ προηγουμένου αύξηση της ανεργίας στην Ελλάδα ( 15% ) , στατιστικό νούμερο που μας φέρνει τέταρτους στην ποσοστιάια κατάταξη της Ευρωπαικής Ενωσης.Ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκτόξευση του ποσοστού αυτού στις ηλικίες κάτω των 25 ετών (κοντά στο 40% !!!!).

Τι φταίει?Τι γίνεται και οι νέοι αδυνατούν να βρουν έστω και μία part time απασχόληση???

Σίγουρα ένα μεγάλο κομμάτι ευθύνης διακατέχει η περίοδος η οποία διανύει η χώρα μας..Οικονομική Κρίση.Ολο και περισσότερες μικροεπιχειρίσεις βάζουν λουκέτο.Οσο για το δημόσιο? Ουτε καν να το συζητάμε...Απο γη της <<εργασιακής επαγγελίας>> έχει γίνει κόλαση. Τρομερές μειώσεις μισθών και αβέβαιο μέλλον των μόνιμων εργαζόμενων . Η πρόσβαση???Απο δύσκολη-επικίνδυνη έως αδύνατη...

Οκ..Αυτό είναι σε πολύ γενικές γραμμές το τοπίο στην εργασιακή αγορα...

Εμείς???Τι κάνουμε γι αυτό??

Θεωρώ , απ την φτωχή μου εμπειρία και μόνο , οτι έχουμε βάλει απο λίγο έως πολύ , κι εμείς οι νέοι , το χεράκι μας και δεν βρίσκουμε δουλειά..Γιατί θέσεις υπάρχουν..Απλά λιγότερες..

Τελειώσαμε ένα καλό ή κακό Πανεπιστήμιο , στην χώρα μας ή στο εξωτερικό και ξαφνικά βγαίνουμε στην πραγματικότητα (αγορά εργασίας ) , σ ένα περιβάλλον λιγο πολύ γνωστό (ΚΡΙΣΗ) και θέλουμε να γίνουμε όλοι διεθυντές..Ερωτήσεις του style : Που είναι το Γραφείο μου?Πόσα λεφτά θα παίρνω ???Ο τίτλος μου θα είναι Manager ? Εχω τελειώσει το Χ top Πανεπιστήμιο και έχω απαιτήσεις ...Είναι μερικές απο τις ερωτήσεις που δέχονται οι εργοδότες απο πολλούς πολλούς χαρισματικούς νέους που ψάχνουν δουλειά!!!!


Το αποτέλεσμα??Βγες έξω και ρίξε μια ματιά στις καφετέριες..(ειδικά τώρα το καλοκαίρι).Είναι γεμάτες απ αυτούς τους χαρισματικούς νέους ..Τάβλι , καφέ Iphones και Blackberries και συζητήσεις περί του πιο είναι το must club της παραλιακής , είναι τα θέματα που κατα πλεόνασμα απασχολούν τη νέα γενιά!

Ισώς γιατί η εκπαίδευση είναι κακή , ίσως γιατί έχουμε μάθει να τα βρίσκουμε όλα έτοιμα στη ζωή μας , ίσως γιατι φοβόμαστε να δημιουργήσουμε υποχρεώσεις και να πρέπει να σταθούμε σαν πραγματικοί ενήλικες απέναντί τους , μακριά απο την μικρη ή μεγάλη τσέπη της μαμάς και του μπαμπά.

Με απασχολεί πολύ το οτι οι σημερινή νεολαία δεν έχει τον απαραίτητο προβληματισμό για το μέλλον.
Με ενοχλεί που η νέα γενιά γίνεται αντικείμενο χλευασμού απο τα κιτρινορόζ μμε , τύπου star, που κάθε εθνική εορτή βγαίνει μ ενα μικρόφωνο ρωτόντας μας τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου και περιμένοντας με ανιπομονισία και σατηρικά videos , τις κοτσάνες που θα πετάξουμε..
Είναι τραγικό άνθρωποι,παιδιά, που κουβαλάνε πίσω τους μία τέτοια ιστορία προγόνων να απαξιούν για τα ουσιαστικά προβληματα της κοινωνίας μας  και απλά να συμμετέχουν σε κάθε βιαιη εξέγερση κατά τις Δημοκρατίας.Είναι τρομερό οι νέοι να μην έχουν την ικανότητα, έστω και απλά να προσπαθήσουν , να στήψουν την πέτρα , ακόμα και στις δύσκολες μέρες που περνάει η χώρα μας.

Αναγκαίο θα έλεγα , είναι το γεγονός οτι όλοι μας απο κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε..Να μη το βάλουμε κάτω , να φύγουμε απο την απραξία της καφετέριας και των smart phones και να δουλέψουμε σωστά και τίμια..Η ιστορία έχει δείξει οτι όποιος έχει όρεξη και συνέπεια δεν μένει ποτέ χωρίς δουλεία..Ενας αγαπημένος φίλος λέει : <<Βάλε στόχο...Μπορεί να παρεκλίνεις απ αυτόν αλλά σίγουρα κάπου θα φτάσεις>>.

Εν κατακλείδη , θα ήθελα να πω οτι σίγουρα σ όλα τα παραπάνω υπάρχουν εξαιρέσεις..Ομως το καλύτερο για το αύριο θα ήταν η εξαίρεση να γίνει κανόνας και η απραξία μεμονομένο περιστατικό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου